تبليغاتX
مهدی موعود


مهدی موعود

در زمان غيبت وظايف گوناگوني براي شيعه ذكر شده است ؛ ازجمله:

1. تلاش در جهت شناخت هر چه بيشتر و بهتر امام زمان (عج) ؛

2. تكاپو و كوشش در جهت زمينه سازي ظهور آن حضرت ، اين مهم از راه هاي زير ميسر است :

الف) خودسازي و ديگر سازي. ؛

ب ) شناخت و شناساندن امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) ، اهداف والاي آن حضرت ، نقش

بزرگ تاريخي و ارمغان الهي ايشان به جهان بشريت ؛

ج ) شناخت و معرفي هر چه بهتر اسلام به جهانيان .

3 . تلاش و جهاد در جهت دفاع از اسلام و حفظ كيان اسلامي ؛

4 . پيروي از نائبان امام عصر (عجل الله تعالي فرجه الشريف) يعني عالمان و فقيهان عادل و شايسته ؛

5 . دعا براي فرج آن حضرت ؛

6 . دعا و صدقه دادن براي سلامتي آن حضرت ؛

7 . اهداي ثواب اعمال نيك مانند تلاوت قرآن و... براي آن حضرت نيز مستحب و ستوده است .

موفق باشيد

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390| ساعت 20:47| توسط حسین سکوری| |

آيا آيه «بقية الله خير لكم ان كنتم مومنين» در باره امام زمان (عج) نازل شده است؟

از ابا جعفر(امام باقر) نقل شده است که گفت مهدي از ماست( اهل بيت) وخداوند او را با انداختن ترسش در دل دشمنان ياري مي کند ... منادي از آسمان ندا مي دهد که حق با او و اطرافيانش است . در آن هنگام قيام کننده ما قيام مي کند . پس وقتي ظهور کند به کعبه تکيه داده و سيصد وسيزده نفر همراه وي جمع مي شوند . پس اولين چيزي که مي گويد اين آيه است : ( بقية الله خير لكم إن كنتم مؤمنين ) سپس مي گويد اي مردم من بقية الله در زمين هستم وخليفه خداوند و حجت او بر شما .پس هيچ کس به وي سلام نمي کند مگر اينکه مي گويد سلام بر تو اي بقية الله...

 

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390| ساعت 20:45| توسط حسین سکوری| |

از 313 نفر ياران امام زمان (عج) چند نفر زن هستند ؟

اين كه چند نفر از ياران حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف ، زن هستند ، دقيقاً مشخص نيست و حتي اين كه زني در ميان ياران خاص آن حضرت باشد ، مورد ترديد است ؛ چرا كه بيشتر رواياتي كه در بارۀ عدد ياران حضرت در كتاب‌هاي معتبر شيعه وارد شده است ، همگي آن‌ها را مرد ذكر كرده‌اند ؛ حتي رواياتي كه نام ياران حضرت را برده‌اند ، نام هيچ زني در ميان آن‌ها ديده نمي‌شود ؛ مثلاً محمد ابراهيم نعماني در كتاب معتبر الغيبة و مرحوم شيخ مفيد رحمت الله عليه در الإختصاص روايتي را با اين سند نقل مي‌كنند :

أخبرنا أحمد بن محمد بن سعيد ، عن هؤلاء الرجال الأربعة ، عن ابن محبوب . وأخبرنا محمد بن يعقوب الكليني أبو جعفر ، قال : حدثني علي بن إبراهيم بن هاشم ، عن أبيه . قال : وحدثني محمد بن عمران ، قال : حدثنا أحمد بن محمد بن عيسى ، قال : وحدثنا علي بن محمد وغيره ، عن سهل بن زياد ، جميعا ، عن الحسن بن محبوب . قال : وحدثنا عبد الواحد بن عبد الله الموصلي ، عن أبي علي أحمد بن محمد بن أبي ناشر ، عن أحمد بن هلال ، عن الحسن بن محبوب ، عن عمرو بن أبي المقدام ، عن جابر بن يزيد الجعفي ، قال : " قال أبو جعفر محمد بن علي الباقر ( عليه السلام ) : يا جابر ، الزم الأرض ولا تحرك يدا ولا رجلا حتى ترى علامات أذكرها لك إن أدركتها ... . فيجمع الله عليه أصحابه ثلاثمائة وثلاثة عشر رجلا ، ويجمعهم الله له على غير ميعاد قزعا كقزع الخريف .

... خداوند 313 نفر مرد از اصحاب آن حضرت را جمع مي‌كند ؛ بي آنكه قبلا وعده داده باشند ، آمدنشان همچون ابرهاي پاييزي است كه با حركات تند مي آيند .

كتاب الغيبة ، محمد بن إبراهيم النعماني ، ص 288 – 291 و الاختصاص ، الشيخ المفيد ، ص 257 و ... .

اين روايت از نظر سندي هيچ مشكلي ندارد ، در بسياري از كتاب‌هاي شيعه نقل شده و روايتي است كاملاً معتبر . و روايات بسيار ديگري با همين مضمون كه نقل همگي آن‌ها فرصت بيشتري مي‌طلبد .

اما از آن طرف روايت ديگري را مرحوم عياشي در تفسير خود نقل كرده است كه مي‌گويد پنجاه نفر از ياران حضرت مهدي زن هستند :

سوگند به خدا سيصد و اندي نفر مرد مي آيند و در ميان شان پنجاه نفر زن هستند در مكه اجتماع مي‌كنند بي آن كه قبلا وعده داده باشند ، آمدن شان همچون ابرهاي پاييزي است كه با حركات تند مي آيند .

تفسير العياشي ، محمد بن مسعود العياشي ، ج 1 ، ص 64 – 66 .

از آن‌جايي كه سند روايت ، تا جابر بن عبد الله جعفي ، ذكر نشده است ، نمي‌شود به آن استناد كرد .

از اين رو ، اين كه تعدادي از ياران حضرت مهدي از بانوان باشند ، قطعي نيست .

 

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390| ساعت 20:42| توسط حسین سکوری| |

  دربارة فرجام زندگی پرخير و برکت واپسين حجت الهي، ديدگاه‌های متفاوتی ذکر شده است. برخی پايان عمر ايشان را با کشته شدن و شهادت دانسته، بعضی ديگر رحلت ايشان را به مرگ طبيعی ذکر کرده اند. 

. از امام حسن  علیه السلام  نقل شده که فرمود: «...مَا مِنَّا إِلَّا مَقْتُولٌ أَوْ مَسْمُومٌ»؛

«پس چون هفتاد سال گذشت، مرگ حضرت حجت  علیه السلام  فرا خواهد رسيد. پس او را زنی از بنی تميم که نامش سعيده است و دارای ريشي هم چون مردان است با انداختن سنگی از بام بر آن حضرت به قتل خواهد رساند. در حالی که آن حضرت از راه عبور می‌کند. پس چون از دنيا رفت، امام حسين امور مربوط به ايشان را انجام خواهد داد»

درباره اين سخن بايد توجه داشت که اين کلام از صاحب کتاب ياد شده (الزام الناصب) است و در کلام معصومين علیهم السلام نه فقط به آن اشاره‌ای نشده، بلکه چنين مضمونی هم وجود ندارد.

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390| ساعت 20:40| توسط حسین سکوری| |

نشانه‌های دیگری که رخ دادنشان حتمی نیست، عبارتند از:

  • اختلاف بنی‌عباس در ریاست دنیا و زوال حکومت ایشان
  • کشته شدن آخرین پادشاه بنی‌عباس به نام «عبدالله».
  • خورشیدگرفتگی در نیمه ماه رمضان، برخلاف عادت
  • ماه‌گرفتگی در آغاز یا آخر آن ماه رمضان، برخلاف عادت
  • خروج مردی از قزوین که همنام یکی از پیامبران است و جور و ستم زیادی به مردم می‌کند.
  • خروج شیصبانی
  • فرو رفتن بخش غربی مسجد دمشق
  • فرو رفتن یکی از روستاهای شام به نام خرشنا در زمین.
  • ویرانی بصره
  • کشتن فردی از که علیه سفیانی قیام کرده در پشت کوفه همراه هفتاد نفر از یارانش.
  • ویران شدن دیوار مسجد کوفه.
  • به‌اهتزاز درآمدن پرچم‌های سیاه از جانب خراسان. این سپاه در منطقه‌ای نزدیک شیراز با سپاه سفیانی خواهد جنگید و اولین شکست را بر آنان تحمیل خواهد کرد. این پرچم‌ها تا زمانی که به بیت‌المقدس برسند، پایین آورده نخواهند شد.
  • ظهور مغربی در مصر و حکومت او بر مردم شام.
  • فرود ترک‌ها به جزیره.
  • ورود رومیان به رمله.
  • طلوع ستاره درخشان در سمت مشرق که همچون ماه می‌درخشد سپس دو جانب آن خم گردد که نزدیک شود که آن دو جانب به همدیگر متّصل شوند.
  • پدید آمدن سرخی در آسمان که در فضا پراکنده گردد.
  • آتشی در طول مشرق، آشکار شود و سه روز یا هفت روز در آسمان باقی بماند.
  • آزادی عرب از اسارت و حکومتشان بر شهرها و کشورها.
  • بیرون رفتن عرب از تحت نفوذ سلطان عجم (غیرعرب).
  • کشتن امیر مصر، توسّط مردم مصر. (احتمالاً رخ داده است: انور سادات رئیس جمهور مصر در آبان ماه سال ۱۳۶۰ هجری شمسی توسط خالد اسلامبولی کشته شد.)
  • ویرانی گسترده در شام و عراق.
  • کشمکش سه گروه در شام (اصهب و ابلق و سفیانی)
  • به جنبش در آمدن بیرق‌های قیس از مصر.
  • آمدن اسب‌هایی از جانب مغرب، تا اینکه در کنار حیره (نزدیک کوفه) بسته شوند.
  • برافراشته شدن پرچم‌های سیاه از جانب مشرق به سوی حیره.
  • طغیان آب فرات، به طوری که سرازیر کوچه‌های کوفه گردد.
  • خروج شصت دروغگو که همه آنان ادّعای پیامبری می‌کنند.
  • خروج دوازده نفر از نژاد ابوطالب که همه آنها خلایق را به اطاعت خویش می‌خوانند.
  • سوزاندن مردی بلندمقام از شیعیان بنی‌عبّاس بین سرزمین جلولاء (واقع‌در هفت‌فرسخی خانقین) و سرزمین خانقین.
  • بستن پلی نزدیک محله «کرخ» بغداد.
  • برخاستن باد سیاهی در بغداد، در آغاز روز.
  • زمین‌لرزه شدید در بغداد.
  • فرو رفتن بیش‌تر شهر بغداد در زمین بر اثر زمین‌لرزه.
  • ترس عمومی که عراق و بغداد را فراگیرد.
  • مرگ‌های سریع و عمومی در بغداد.
  • کم شدن اموال و انسان‌ها و محصول کشاورزی.
  • دو بار پیدایش ملخ، یکی در فصل خود و دیگری در غیر فصل خود؛ تاآن‌جاکه زراعت‌ها و غلاّت را از بین ببرد.
  • کم شدن غلاّت و محصولات گیاهی و بروز قحطی
نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390| ساعت 20:35| توسط حسین سکوری| |

 

در روايات اسلامى نشانه‏هاى ظهور به دو دسته نشانه‏هاى حتمى و نشانه‏هاى غير حتمى تقسيم شده‏اند. علائم حتمى ظهور آنهايى هستند كه تحققشان بدون هيچ قيد و شرطى الزامى است؛ اما علائم غير حتمى، نشانه‏هايى هستند كه ممكن است تغيير يابند و يا به كلى حذف شوند

برخى از اين نشانه‏ها عبارتند از:

1-خروج سفیانی:

به‌باور شیعه، سفیانی از نسل ابوسفیان است و در نهایت به‌دست حجت بن حسن (مهدی) شکست خورده و کشته می‌شود. از زین‌العابدین (امام چهارم شیعیان) نقل شده: «امر قائم از سوی خداوند حتمی است، و امر سفیانی نیز از جانب خداوند قطعی است. قائم ظهور نمی‌کند مگر پس از آمدن سفیانی.»

2-خروج یمانی:

خروج یمانی از یمن (احتمالاً در ماه رجب) از یمن که به پشتیبانی از اهل بیت علیه سفیانی قیام می‌کند و مردم را به حق و عدل فرامی‌خواند. این سپاه در عراق با سپاهی که از خراسان آمده متحد می‌شوند.

3-صيحه آسمانى:

يكى از حوادثى كه در فاصله كمى از قيام مهدى منتظر (عج) رخ مى‏دهد، ندايى است كه از آسمان برخاسته و نام حضرت قائم را به گوش تمام جهانيان مى‏رساند. شيخ طوسى، نعمانى و شيخ صدوق در كتاب‌هاى خود روايات زيادى را در اين مورد نقل كرده‏اند كه در اينجا به يك مورد اشاره مى‏شود:

 

نعمانى به سند خود از امام محمد باقر (عليه السلام) چنين نقل مى‏كند:

آن نداى آسمانى بر نخواهد خاست مگر در ماه رمضان كه ماه خداست. آن ندا از جبرئيل است كه خطاب به مردم سر داده مى‏شود و نام قائم را در همه جا طنين‏انداز مى‏سازد تا آنجا كه همه ساكنان زمين از شرق تا به غرب آن ندا را خواهند شنيد. از وحشت ‏شنيدن آن ندا هر كس كه در خواب فرو رفته بيدار شده و هر كس برپا ايستاده ناچار به نشستن مى‏شود و هر كس بر زمين نشسته به ناگاه از جاى برمى‏خيزد. پس رحمت الهى بر كسى باد كه اين ندا را بشنود و به آن پاسخ گويد.

 

در باور مسيحيان نيز از نشانه‏هاى آمدن منجى، ندايى است كه از آسمان برمى‏خيزد و ياران مسيح را گرد هم مى‏آورد:

و سرانجام نشانه آمدن من در آسمان ظاهر خواهد شد. آنگاه مردم دنيا مرا خواهند ديد كه در ميان ابرهاى آسمان، با قدرت و شكوهى خيره كننده مى‏آيم و من فرشتگان خود را با صداى بلند شيپور خواهم فرستاد تا برگزيدگان مرا از گوشه و كنار زمين و آسمان گرد آورند.

 

4-کشته شدن نفس زکیه:

کشتن شدن نفس زکیه (انسان بی‌گناه) در خانه خدا (مسجدالحرام) و بین حجرالاسود و مقام ابراهیم.

 

5-فرورفتن لشکر سفیانی در سرزمین بیدا:

فرورفتن لشکری که سفیانی به عربستان فرستاده در بیابانی به نام بیدا که بین مکه و مدینه واقع شده‌است.

علی بن ابی‌طالب در ذیل آیه «ولو تری إذا فزعوا فلا فوت» می‌گوید: «کمی پیش از قیام مهدی، سفیانی خروج می‌کند؛ سپس به‌اندازه دوران حاملگی یک زن [که نزدیک‌به ۹ ماه است] حکومت می‌کند. لشگریان او وارد مدینه می‌شوند تااین‌که به بیداء می‌رسند و خداوند آنان را در زمین فرومی‌برد

و اضافه فرمود:
و نيز وحشتى در ماه رمضان است كه خفته را بيدار مى كند و شخص بيدار را به وحشت انداخته و دوشيزگان پرده نشين را از پشت پرده بيرون آورد.

و همچنین :

حضرت على(ع)از رسول خدا ص روايت نموده كه فرمود: ده چيز است كه پيش از ظهور به وقوع خواهد پيوست.

1ـ سفيانى ;
2ـ دجّال ; هنگامي که سخن از «دجّال» به ميان مي آيد، معمولا طبق يک سابقه ذهني عاميانه، فقط ذهنها متوجّه شخص معيّن يک چشمي مي شود که با جثّه افسانه اي و مرکب افسانه اي تر، با برنامه اي مخصوص به خود پيش از آن انقلاب بزرگ مهدي ظهور خواهد کرد.
.
ولي همانگونه که از ريشه لغت دجّال از يک سو و از منابع حديث از سوي ديگر استفاده مي شود، دجّال منحصر به يک فرد نيست بلکه عنواني است کلّي براي افراد پر تزوير و حيله گر; و پر مکر و فريب و حقّه باز که براي کشيدن توده هاي مردم به دنبال خود از هر وسيله اي استفاده مي کنند، و بر سر راه هر انقلاب سازنده اي که در ابعاد مختلف صورت مي گيرد ظاهر مي شوند.


3
ـ دخان ; در تفسير آيه فارتقب يوم تاتي السماء بدخان مبين [1]  يعني منتظر باش روزي خواهد آمد که آسمان دودي آشکار مي آورد، .
آمده است: اين بهنگامي است که مردم در رجعت از قبير بيرون آمده بدنيا باز ميگردند و ظلمت و تاريکي همه مردم را فرو مي گيرد .

4ـ دابّه ; خروج دابة الارض از مقدمات رجعت است و براي تذکر همين اندازه کافي است.
5 ـ خروج قائم ;
6 ـ طلوع خورشيد ازمغرب ;
7 ـ نزول عيسى ;
8 ـ خسوف در مشرق ;
9 ـ خسوف در جزيرة العرب ;
10 ـ آتشى كه از مركز عدن شعله مى كشد و مردم را به سوى بيابان محشر هدايت مى كند

 

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390| ساعت 20:27| توسط حسین سکوری| |

بسم الله الرحمن الرحیم

الهم عجل لولیک الفرج والعافیه و النصر

 منجی موعود در معنای عامش از ویژگی های اندیشه ی بشری است تا آنجا که تقریبا هیچ قوم و ملتی را نمی توان یافت که به نوعی دغدغه ی ظهور منجی را نداشته باشد. هرچند نگاه مردمان به موعودشان متفاوت است

موعود در دین اسلام:

در احادیثی که به احادیث بشارت نبوی معروف است به ظهور مهدی موعود مژده داده شده وتعداد آنها بالغ بر صدها حدیث است و چنانچه احادیث امامان معصوم را بر آنها اضافه کنیم تعداد احادیث بشارت نبوی به هزاران حدیث می رسند چرا که ائمه احادیث خود را از رسول خدا نقل می کنند.

بر اساس روایات اهل بیت حضرت مهدی در نیمه شعبان سال 255 هجری در شهر سامرا متولد شدند نام ایشان محمد و نام پدرشان حسن و نام مادر ایشان نرجس است

حضرت محمد(ص) درحدیثی فرموده اند : مهدی از نسل من می باشد و همنام من

 می باشد .حضرت مهدی در پنج سالگی بعد از شهادت پدر بزرگوارشان به امامت رسیدند. به دلیل آنکه خلفای عباسی درصدد قتل ایشان برآمدند امام از نظرها غایب شدند که به این دوره غیبت صغری گفته می شود .طی این دوره امام به وسیله ی چهار نائب خاص با شیعیان خود درارتباط بودند .قبل از فوت چهارمین نائب امام طی نامه ای به ایشان اطلاع دادند بعد از خود نائبی انتخاب نکنند چون دور جدیدی از غیبت شروع خواهد شد .بعد از غیبت صغری که شصت سال طول کشید غیبت کبری در سال 329 هجری آغاز شد.

مهدی در روایات اهل سنت:

  در رابطه با رويكرد وهابيت نسبت به مهدويت ، توجه شما را به اين نكته جلب مي‌كنم كه وهابيت و اهل سنت حدود 99 درصدشان در رابطه با مهدويت ، پنجاه ـ شصت درصد با شيعه هم عقيده هستند . يعني اين‌ها معتقد هستند كه آقا رسول اكرم بشارت داده به وجود آقا حضرت مهدي سلام الله عليه كه آن نازنين وجود خواهد آمد و جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد ؛ همان گونه كه از ظلم و ستم لبريز شده است . در اين زمينه ما اختلاف آن‌چناني با اهل سنت حتي با وهابيت هم نداريم .

مشكل ما با وهابيت ، نسبت به وجود حضرت ولي عصر ارواحنا له الفداه ولادت آن حضرت و اين كه آيا حضرت مهدي سلام الله عليه از نسل امام عسكري عليه السلام است و در سال 255 هـ به دنيا آمده يا نه ، مورد اختلاف با وهابيت است كه اين‌ها قاطعانه در برابر اين عقيدۀ شيعه ايستاده‌اند . علماي زيادي از اهل سنت صراحتاً در كتاب‌هاي خودشان گفته‌اند كه حضرت مهدي سلام الله عليه در سال 255 يا در سال 58 از نرجس خاتون و امام عسكري به دنيا آمده است .آمار 120 نفر از علماي اهل سنت جمع آوري شده است كه همگي اعتراف دارند بر ولادت حضرت ولي عصر اواحنا له الفداء

 

 در رابطه با شخصيت‌هاي اهل سنت كه در رابطه با ولادت آقا حضرت مهدي سخن گفته‌اند ، فقط چند نمونه از علماي انساب كه حرف اول را آن‌ها مي‌زنند و شخصيت‌هاي برجسته ای هستند  را عرض مي‌كنم :

جناب ابو نصر سهل بن عبد الله از اعلام قرن چهارم در كتاب سر السلسلة العلوية صراحت دارد بر اين كه آقا حضرت مهدي فرزند امام عسكري به دنيا آمد و او را قائم و حجت مي‌دانند . (سر السلسلة العلويه ص 39)

 

جناب فخر رازي از شخصيت‌هاي برجستۀ اهل سنت ، صاحب كتاب تفسير كبير ، متوفاي 606 هـ صراحت دارد :

فله ابنان وبنتان . اما الإبنان فأحدهما  صاحب الزمان والثاني موسي درجه في حيات أبيه .

امام عسكري (عليه السلام) دو تا دختر و دو تا پسر داشتند . يكي از فرزندان آن‌ها صاحب الزمان و ديگري موسي بوده كه در زمان حيات پدرش از دنيا رفته است .

الشجرة المباركة في انساب الطالبية ، ص78

 

جالب اين است آقاي ابن اثير جزري ، صاحب الكامل في التاريخ ، ج7 ،‌ ص274 صراحت دارد بر ولادت آقا امام زمان در سال 255 هـ كه در هنگام وفات آقا امام عسكري اين آقا در قيد حيات بوده است .

رويكرد وهابيت نسبت به مهدويت :

 

نكتۀ جالب توجه اين است كه ابن تيميه ، بزرگ تئورين وهابيت هم وقتي در برابر انبوهي از روايات در صحاح سته و حتي در صحيح بخاري و مسلم در بارۀ حضرت مهدي مواجه مي‌شود ، صراحتاً مي‌گويد :

 

إن الأحاديث التي يحتج بها على خروج المهدي أحاديث صحيحة ، رواها أبو داود والترمذي وأحمد وغيرهم من حديث ابن مسعود وغيره .

منهاج السنة النبوية ، ج 4 ، ص211

 

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم اردیبهشت 1390| ساعت 19:19| توسط حسین سکوری| |

خواهد آمد مرهم زخم علی مرتضی در کو چه ها
نوشته شده در دوشنبه دوازدهم اردیبهشت 1390| ساعت 19:13| توسط حسین سکوری| |

 

«ما پيشوايان اهل اسلام و حجّت‌هاي خدا بر جهانيان و سروران مؤمنان، رهبران رو سفيدان و سرپرستان مؤمنان هستيم. ما اماني براي ساكنان زمين هستيم، همچنان كه ستارگان، اماني براي اهل آسمان هستند. ما كساني هستيم كه خداوند به وسيلة ما، آسمان را از اينكه جز به اذن او بر زمين افتد، نگه مي‌دارد و به وسيلة ما، زمين را از اينكه ساكنانش را پريشان سازد، حفظ مي‌كند و به وسيلة ما، باران را فرو مي‌فرستد، رحمتش را جاري مي‌سازد و بركات زمين را خارج مي‌كند. اگر يكي از ما در زمين نباشيم، زمين ساكنانش را در كام خود فرو مي‌برد.»

نوشته شده در جمعه دوم اردیبهشت 1390| ساعت 10:45| توسط حسین سکوری| |


قالب وبلاگ : فقط بهاربيست